« మునుపటి

Bhagavad Gita: అధ్యాయం 11, శ్లోకం 41-42

తదుపరి »

ஸகே²தி¹ மத்¹வா ப்¹ரஸப⁴ம் யது³க்¹த¹ம் ஹே க்¹ருஷ்ண ஹே யாத³வ ஹே ஸகே²தி¹ |

அஜானதா¹ மஹிமானம் த¹வேத³ம் மயா ப்¹ரமாதா³த்¹ப்¹ரணயேன வாபி¹ ||41||
யச்¹சா¹வஹாஸார்த²மஸத்¹க்¹ருதோ‌¹ஸி விஹாரஶய்யாஸனபோ⁴ஜநேஷு |

ஏகோ‌¹த²வாப்¹யச்¹யுத¹ த¹த்¹ஸமக்ஷம் த¹த்¹க்ஷாமயே த்¹வாமஹமப்¹ரமேயம் ||42||

ஸகா—--நண்பன்; இதி—--என; மத்வா--—சிந்தித்து; ப்ரஸபம்—--ஆணவமாக; யத்—--எதுவாகஇருந்தாலும்; உக்தம்—--பேசியது;ஹே கிருஷ்ண---—ஓ ஸ்ரீ கிருஷ்ணா; ஹே யாதவ--—ஓ ஸ்ரீ கிருஷ்ணா, யது குலத்தில் பிறந்தவரே;ஹே ஸகே----ஓ என் அன்பு நண்பரே; இதி—--இவ்வாறு; அஜானதா—--அறியாமையில்; மஹிமானம்—--மகத்துவம்; தவ--—உங்கள்; இதம்--இது; மயா--—என்னால்; பிரமாதாத்—--அலட்சியத்தால்; ப்ரணயேன—--பாசத்தினால்; வா அபி---இல்லாவிட்டால்; யத்--—எதுவாக இருந்தாலும்; ச--—மேலும்; அவஹாஸ-அர்த்தம்—--நகைச்சுவையாக; அஸத்-கிருதஹ—--மரியாதையின்றி;அஸி--—நீங்கள் இருந்தீர்கள்; விஹார--—விளையாடும்பொழுது; ஶய்யா—--ஓய்வெடுக்கும் பொழுது; ஆஸன—--உட்கார்ந்திருக்கும் பொழுது; போஜநேஷு--—உண்ணும் பொழுது; ஏகஹ—--(எப்பொழுது) தனியாக; அதவா—--அல்லது; அபி--—கூட; அச்யுதா---கிருஷ்ணா, தவறில்லாதவரே; தத்-ஸமக்ஷம்—--மற்றவர்களுக்கு முன்; தத்—--அனைத்திற்கும்; க்ஷாமயே--—மன்னிப்புக் கோருகிறேன்; த்வாம்—--உங்களிடமிருந்து; அஹம்--—நான்; அப்ரமேயம்--—அளவில்லாத.

అనువాదం

BG 11.41-42: என் நண்பனாக நினைத்து, 'ஓ கிருஷ்ணா', 'ஓ யாதவா', 'ஓ என் அன்பான நண்பனே,' என்று கர்வத்துடன் உங்களை அழைத்தேன். அலட்சியத்தையும், தேவையற்ற பாசத்தையும் காட்டி, உங்களுடைய மகிமையைப் பற்றி நான் அறியாமல் இருந்தேன். விளையாட்டின் பொழுது, ஓய்வெடுக்கும் பொழுது, உட்கார்ந்து, சாப்பிடும் பொழுது, தனிமையில் இருக்கும் பொழுது, அல்லது மற்றவர்களுக்கு முன்பாக, வேடிக்கையாக, நான் உங்களிடம் அவமரியாதையாக நடந்து கொண்டேன் என்றால், நான் அவை அனைத்திற்கும் மன்னிப்பிற்காக ஏங்குகிறேன்.

వ్యాఖ్యానం

கடவுளின் ஒப்பற்ற மேன்மையை அறிவிக்கும் வகையில், அனைத்து வேதங்களும் கூறுகின்றன:

அஹம் ஏவாஸம் எவாக்³ரே நானயத்¹ கிஞ்சா¹ந்த¹ரம் ப³ஹிஹி

(பா⁴க³வத¹ம் 6.4.47 )

'இருப்பவை எல்லாம் நான்தான். என்னை விட உயர்ந்தது எதுவுமில்லை.’

த்¹வமோம்கா¹ரஹ ப¹ராத்¹ப¹ரஹ (வால்மீகீ ராமாயணம்)

‘ஓம் என்ற ஆதி ஒலியே உனது வெளிப்பாடு. நீங்கள் மேலானவர்களை விட மேலானவர்.'

வாஸுதே³வஹ ப்¹ரஹ் ப்¹ர⁴ஹு (நாரத³ப¹ஞ்ச¹ராத்¹ரா)

‘ஸ்ரீ கிருஷ்ணரே மூலாதாரமான ஒப்புயர்வற்ற கடவுள்.’

ந தே³வஹ கே¹ஶவாத்¹ ப¹ராஹ (நாரத³ பு¹ராணம்)

‘கிருஷ்ணரை விட உயர்ந்த கடவுள் இல்லை.’

வித்³யாத்¹ தம் பு¹ரு¹ஶம் ப¹ரம் (மனு ஸ்மிருதி¹ 12.122)

'ஒப்புயர்வற்ற கடவுள் எல்லா ஆளுமைகளிலும் சிறந்தவர் மற்றும் உயர்ந்தவர்".’ எனினும், முன்பு விளக்கப்பட்டது போல்(11.24 வசனத்தின் வர்ணனை), காதல் தீவிரமடையும் பொழுது காதலிப்பவர் அவர் காதலிப்பவரின் முறையான நிலையை மறந்துவிடுகிறார் .இவ்வாறு, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் மீதான அதீத அன்பில் பல அந்தரங்கமான மறக்கமுடியாத தருணங்களை பகிர்ந்து கொண்ட அர்ஜுனன் அவருடைய உன்னத நிலையை ஆனந்தமாக மறந்துவிட்டார்.

ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் ப்ரபஞ்ச வடிவத்தை கண்ட அர்ஜுனன் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர் தனது நண்பன் மற்றும் தோழன் மட்டுமல்லாமல் தேவர்கள், கந்தவர்கள், சித்தர்கள், மற்றும் பிற அனைத்து உயிரினங்களும் கூட போற்றும் ஒப்புயர்வற்ற தெய்வீக ஆளுமை என்பதை இப்பொழுது முழுமையாக உணர்ந்தார். போற்றப்படுபவர்கள் அவர்களின் முதல் பெயர்களால் அழைக்கப்படுவதில்லை, அவர்கள் மீதான மரியாதையின் அடையாளமாக. அதிகப்படியான பரிச்சயத்தின் காரணமாக, அவர் கடவுளுக்கு சமமான அந்தஸ்தில் தன்னை வைத்துக்கொண்டதாகவும், 'என் நண்பா', 'என் அன்பான தோழா', மற்றும் 'ஓ கிருஷ்ணா' போன்ற அன்பான வார்த்தைகளால் அவரை ஆணவத்துடன் அழைத்ததற்கு ஆகவும் அவர் கவலைப்படுகிறார். எனவே, ஸ்ரீ கிருஷ்ணரின் தெய்வீகத் தன்மையை மறந்து அவர் எதைச் செய்திருந்தாலும் அதற்காக மன்னிப்புக் கோருகிறார்.

« Prev verse

Next verse »

11. விஸ்வரூப தரிசன யோகம்

‹ అధ్యాయం 11 ›

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55